Dzisiaj jest Poniedziałek. 24 kwietnia 2017. Imieniny obchodzą Aleksander, Aleksy, Egbert, Erwin, Erwina, Fidelis, Grzegorz, Horacy, Horacjusz, Zbroimir. Do końca roku zostało 252 dni.
 

Nowy numer konta bankowego UG Siemkowice

BS Warta O/Siemkowice - 69 9270 1029 0200 0794 2002 0190

Historia

10185 razy czytano artykul

Tereny gminy obejmują prastare ziemie nadwarciańskie. Historia Siemkowic wiąże się z Bolesławem Krzywoustym. Według "Kroniki Marcina Bielskiego", w XI wieku, król podarował te ziemie Janowi Wersowiczowi, protoplascie rodu Okrzyców w Polsce, jako nagrodę za zabicie księcia czeskiego Swiętopetka w czasie walk o  Wrocław. W  późniejszych czasach majętność została rozdzielona między potomków Jana, którzy w XV wieku przyjmowali nazwiska od posiadanych wsi, stąd Okrzycowie, Radoszewscy, Błeszyńscy i Siemkowscy. Pierwsza rezydencja obronna (na kopcu) w Siemkowicach powstała zapewne w schyłku XIII wieku lub na przełomie XIII i XIV i funkcjonowała nie dłużej niż do połowy XV stulecia.

A kiedy to nie było radia ani telewizora, ludzie spotykali się w długie zimowe wieczory. Spotkania te obfitowały w różne opowieści,,. Jeden z takich przekazów to opowieść o Białej Damie , a było to w XIII wieku gdy na naszych terenach królowała puszcza a w środku na wyspie usypanej sztucznie, otoczony fosą stał zamek zbójnicki. W tych to właśnie czasach Herszt zbójów grasujących na tych terenach porwał młodą włościankę i wbrew jej woli przetrzymywał ją w zamku. Dziewczyna z rozpaczy popełniła samobójstwo a do dziś w części basztowej zamku gdy przyłoży się ucho do kamieni w sali kamiennej słychać skargi tej dziewczyny.

jasna_gora


 

Z dziejów Radoszewic

Pierwsze wzmianki o Radoszewicach pochodzą z XII wieku o czym informują dwaj historycy państwa polskiego, herbarze – Szymon Okolski
i Kasper Niesiecki.

Radoszewice były gniazdem rodowym Radoszewskich
i Siemkowskich h. Oksza, których legenda rodowa łączy z czeskimi Wrszowicami. W 1775 r. Michał z Siemkowic Boksa Radoszewski, kasztelan brzeziński, sprzedał Radoszewice Andrzejowi Niemojowskiemu h. Wierusz.

Marek Radoszewski

Marek Radoszewski
1577-1641, kasztelan wieluński

„Kasztelan Marek Radoszewski był typowym przedstawicielem szlachty wielkopolskiej w XVII wieku…” czytamy w artykule Stanisława Pioruńskiego opublikowanym w dwutygodniku Puls Wielunia. Odznaczał się gorliwym katolicyzmem, był niechętny innowiercom. Powodowany pobożnością wybudował kościół drewniany w Radoszewicach pod wezwaniem św. Marii Magdaleny. Aktu konsekracji kościoła – jako filii kościoła parafialnego
w Osjakowie – dokonał biskup krakowski Adam Goski w 1625 roku. W roku 1610 Marek Radoszewski ożenił się z Anną Biskupską, córką Marcina podkomorzego łęczyckiego. Rodzina Radoszewskich powiększyła się o czterech synów: Andrzeja, Adama, Jana i Stanisława. Najstarszy syn Andrzej otrzymał urząd chorążego wieluńskiego, a w 1658 roku został mianowany kasztelanem wieluńskim.

W dniu 27 marca 1863 roku pod Radoszewicami doszło do bitwy oddziału powstańczego Teodora Cieszkowskiego z wojskiem rosyjskim dowodzonym przez majora Pisankę (dwie roty piechoty i sotnia kozaków). Po obu stronach byli zabici i ranni. Ciała powstańców pochowano na cmentarzu
Osjakowie.

W bitwie tej Walentyna Niemojowska, adiutantka gen. Edmunda Taczanowskiego, zasłynęła z bohaterskiego czynu, kiedy to w obliczu niebezpieczeństwa ocaliła sztandar powstańczy, wyrywając go z rąk śmiertelnie rannego kosyniera. W 1864 roku w Dreźnie Polki nosiły paski z klamrą, na której widniało popiersie Niemojowskiej.

W 1863 roku kapelana tutejszej parafii Ks. Stanisława Koreckiego oraz właściciela wsi Ludwika Niemojowskiego (1823-1892) uznano za niebezpiecznych dla carskiego systemu panowania i zesłano na Sybir. Ksiądz Korecki tam zaginął. Niemojewski - etnograf, pisarz - po powrocie w 1874 r. osiedlił się w Warszawie i tam zmarł 18 grudnia 1892 r. Majątek przejęła córka Niemojowskiego - Emilia żona Władysława Wodzińskiego. Wodzińscy sprzedali Radoszewice Molińskim, a ci aptekarzowi z Praszki - Teodorowi Durzyńskiemu, który utrzymał się tu do II wojny św., po której ziemię rozparcelowano.

 

Pierwsze wzmianki o Radoszewicach pochodzą z XII wieku o czym informują dwaj historycy państwa polskiego, herbarze – Szymon Okolski
i Kasper Niesiecki.

Radoszewice były gniazdem rodowym Radoszewskich
i Siemkowskich h. Oksza, których legenda rodowa łączy z czeskimi Wrszowicami. W 1775 r. Michał z Siemkowic Boksa Radoszewski, kasztelan brzeziński, sprzedał Radoszewice Andrzejowi Niemojowskiemu h. Wierusz.

Marek Radoszewski
1577-1641, kasztelan wieluński

„Kasztelan Marek Radoszewski był typowym przedstawicielem szlachty wielkopolskiej w XVII wieku…” czytamy w artykule Stanisława Pioruńskiego opublikowanym w dwutygodniku Puls Wielunia. Odznaczał się gorliwym katolicyzmem, był niechętny innowiercom. Powodowany pobożnością wybudował kościół drewniany w Radoszewicach pod wezwaniem św. Marii Magdaleny. Aktu konsekracji kościoła – jako filii kościoła parafialnego
w Osjakowie – dokonał biskup krakowski Adam Goski w 1625 roku. W roku 1610 Marek Radoszewski ożenił się z Anną Biskupską, córką Marcina podkomorzego łęczyckiego. Rodzina Radoszewskich powiększyła się o czterech synów: Andrzeja, Adama, Jana i Stanisława. Najstarszy syn Andrzej otrzymał urząd chorążego wieluńskiego, a w 1658 roku został mianowany kasztelanem wieluńskim.

W dniu 27 marca 1863 roku pod Radoszewicami doszło do bitwy oddziału powstańczego Teodora Cieszkowskiego z wojskiem rosyjskim dowodzonym przez majora Pisankę (dwie roty piechoty i sotnia kozaków). Po obu stronach byli zabici i ranni. Ciała powstańców pochowano na cmentarzu
Osjakowie.

W bitwie tej Walentyna Niemojowska, adiutantka gen. Edmunda Taczanowskiego, zasłynęła z bohaterskiego czynu, kiedy to w obliczu niebezpieczeństwa ocaliła sztandar powstańczy, wyrywając go z rąk śmiertelnie rannego kosyniera. W 1864 roku w Dreźnie Polki nosiły paski z klamrą, na której widniało popiersie Niemojowskiej.

W 1863 roku kapelana tutejszej parafii Ks. Stanisława Koreckiego oraz właściciela wsi Ludwika Niemojowskiego (1823-1892) uznano za niebezpiecznych dla carskiego systemu panowania i zesłano na Sybir. Ksiądz Korecki tam zaginął. Niemojewski - etnograf, pisarz - po powrocie w 1874 r. osiedlił się w Warszawie i tam zmarł 18 grudnia 1892 r. Majątek przejęła córka Niemojowskiego - Emilia żona Władysława Wodzińskiego. Wodzińscy sprzedali Radoszewice Molińskim, a ci aptekarzowi z Praszki - Teodorowi Durzyńskiemu, który utrzymał się tu do II wojny św., po której ziemię rozparcelowano.
 
 

Polecane Strony


Poznaj Siemkowice z LGD


Siemkowice z lotu ptaka



Punkt Przedszkolny "Przedszkole szansą na lepszy start"


Pomoc w zarządzaniu mikro firmą


Program Aktywny Samorząd


Radio Zw - Rowerem przez region


Publiczne Gimnazjum w Siemkowicach

Publiczne Gimnazjum w Siemkowicach


Szkoła Podstawowa w Radoszewicach

Szkoła Podstawowa w Radoszewicach


Szkoła Podstawowa w Lipniku


Koło Polskiego Związku Emerytów Rencistów i Inwalidów


Informacja Turystyczna

Baza Informacyjna


Oficjalna Strona Powiatu Pajęczańskiego

Oficjalna Strona Powiatu Pajęczańskiego